Feuilleton voor de Jeugd
Wat vooraf ging
Lotus moet achterblijven in Madras, waar zij woonde bij een pleeggezin. Zij zou bij een bakker terechtkomen, die als erg onaardig bekend stond en dat wil ze niet. Ze vertrekt stilletjes in de nacht en haar vriendje, de aap Bobo, loopt met haar mee. In een stadje ziet ze een optreden van een jongen met een aap. Omdat Bobo inmiddels ook kleertjes aan heeft, denkt de jongen dat zij ook wil optreden en ze krijgen ruzie. Maar later maakt de jongen, die Anwer heet, het weer goed en trekken ze samen verder. En Anwer leert Bobo kunstjes. Zij geven een voorstelling met Anina en Bobo gaat koorddansen. Het gerammel van de muntjes in Anwers zak is een fijn geluid. Lotus en Anwer krijgen treinkaartjes en de apen maken er een gekkenboel van. Maar de conducteur is een aardige man en wordt niet boos. Hij kon er zelfs om lachen. Aan het einde van de reis worden Lotus en Anwer door hem uitgenodigd met hem naar zijn huis te gaan.
Leni Hof-Hoogland
De avonturen van Lotus,
een meisje uit India
Aflevering 17
Lotus en Anwer mogen een paar dagen
in het huis van de conducteur blijven.
De hele stroom reizigers was al in straten en stegen verdwenen toen de conducteur aan kwam stappen.
“Zo, daar ben ik”, zei hij opgeruimd. “Heeft het erg lang geduurd?”
“Niet zo erg lang”, vond Lotus.
De conducteur nam Lotus bij de hand. “Kom maar mee”, zei hij. “Mijn vrouw zal niet weten wat zij ziet. Twee kinderen en twee aangeklede apen!”
“Als het maar niet te veel drukte voor haar is”, sprak Lotus bezorgd.
“Vast niet, hoor”, lachte de conducteur. “Bij ons thuis is er altijd plaats voor meer. En dan zal ik mij nog even voorstellen: ik heet Jogindar. Jullie mogen mij wel oom Jogindar noemen.”
Lotus huppelde blij aan oom Jogindars hand mee. Zij vond het fijn weer eens bij mensen thuis te komen. En nog wel bij zo’n groot gezin met een meisje van haar leeftijd.
“Hoe heet uw dochtertje?”vroeg ze.
“Het meisje dat net zo oud is als jij heet Parel”, antwoordde oom Jogindar.
Oom Jogindar woonde niet ver van het station. Zijn vrouw stond al in de deur. Ze schrok eerst wel even toen zij zag dat haar man twee kinderen en twee apen bij zich had. Maar na de eerste schrik vond ze het onverwachte bezoek reuze leuk. Binnen was het erg gezellig, maar ook wat rommelig. Dat kwam natuurlijk door al die kinderen. Die vonden het onverwachte bezoek geweldig! Ze waren vooral verrukt van de apen.
Er kwam een reuze pan rijst met wat kerries op tafel en de maaltijd kon beginnen. Het smaakte Lotus en Anwer heerlijk na hun lange treinreis. En Anina en Bobo deden zich ook flink te goed.
Na het eten smeekten de kinderen om een voorstelling. Anwer haalde zijn fluit tevoorschijn en begon te spelen. Lotus zong zachtjes mee en Bobo en Anina begonnen te dansen. De kinderen konden er geen genoeg van krijgen, maar tante vond het op zeker moment welletjes.
“Lotus en Anwer zijn moe en de apen ook. Ik zet een lekkere pot thee en dan gaan we fijn slapen.”
Wat een verschil was het om bij mensen in huis te zijn in plaats van in een armoedig hotelletje. Lotus en Anwer hadden het best naar hun zin en dronken genietend van de hete thee. Daarna werd er plaats voor hun gemaakt naast de andere kinderen en al gauw sliepen ze allemaal als rozen …
Lotus dacht eerst dat zij weer bij moeder Henitaka was toen zij ’s morgens haar ogen open deed. Maar toen herinnerde zij zich weer waar ze terecht waren gekomen. Ze kleedde zich vlug aan en ging naar de huiskamer. Oom Jogindar stond op het punt weg te gaan. Alle kinderen waren al op en Anwer ook. En er stond verse roti op tafel.
Toen oom Jogindar was vertrokken vroeg tante: “Hoe lang blijven jullie in Bangalore? Zo lang jullie hier zijn, mogen jullie bij ons komen slapen en eten, hoor!”
Dat vonden Lotus en Anwer erg aardig.
“Ik vind het zo gezellig bij u”, zuchtte Lotus. En Anwer zei dat hij graag nog een paar dagen wilde blijven.
“We zullen een paar voorstellingen geven in de stad”, zei hij.
(wordt vervolgd)
Contact
Colofon
Zoeken / archief
Reageren
Afdrukken
